Bu araştırma, Samsun ili Salıpazarı ilçesindeki arıcıların sosyo-ekonomik ve üretim yapısı ile arıcı-birlik ilişkilerini ortaya koymayı amaçlamıştır. Araştırma verileri sistematik örnekleme metoduyla seçilmiş 30 arıcıdan 2014-2015 üretim yılı esas alınarak anket yoluyla ve alan çalışmasındaki gözlemlerle elde edilmiştir. Arıcıların sosyo-ekonomik yapısı, klasik ekonomik analizle ortaya konulmuştur. Verilerin analizinde tanımlayıcı istatistikler kullanılmıştır.  Araştırma sonuçlarına göre; arıcılar, arıcılığı ek gelir amaçlı, kısa mesafeli göçer veya sabit arıcılık olarak yapmaktadırlar. Ortalama 52 yaşında olan arıcılar, 15 yıllık arıcılık deneyimine sahip olup, 8 yıl örgün eğitim görmüşlerdir. İlçede arıcıların ortalama 90 kolonisi olup, koloni başına bal veriminin 15 kg olduğu saptanmıştır. Son yıllarda azalan verimin en önemli nedeni olarak yöre şartlarına uyum sağlamayan arı ırkları gösterilmiştir. Arıcıların %93’ü Varroa destructor ile mücadele ettiğini belirtmiştir. İlçede süzme çiçek balı 25-50 TL kg-1 satılırken; kestane balı 55-90 TL kg-1 arasında pazarlanmaktadır. Arıcıların %80’i birlik faaliyetlerini yararlı bulmaktadır. İlçe gençleri meslek yüksekokullarında açılacak arıcılık bölümlerinde eğitilerek arıcılığa özendirilmeli ve arıcı ortalama yaşı düşürülerek yeni neslin arıcılık mesleğini sahiplenmesi sağlanmalıdır. Varroa destructor mücadelesi için entegre ilaçlama yapılmalıdır. Birliklerin düzenleneceği eğitimlerde, pazarlama, ana arı yetiştiriciliği, arı hastalıkları ve tedavi yöntemleri konularına yer verilmesi ve bu eğitimlerin uygulamalı olması ilçe ve ülke arıcılığında var olan yanlış uygulamaların azaltılmasına katkı sağlayabilecektir.