Amaç: Çalışmanın amacı tıp fakültesi öğrencilerinde tütün kullanım sıklığını, nedenlerini, bırakmaya yönelik düşüncelerini ve nikotin bağımlılığını belirlemektir.Gereç ve Yöntemler:Bu çalışmanın evreni 2017 yılında 1250 tıp fakültesi öğrencisidir, örneklemi ise 1, 4 ve 6 sınıflardan ½ sistematik yöntemle seçilen 304 öğrencidir.  Ölçüm aracı olarak 39 sorudan oluşan, sosyodemografik bilgileri, tütün kullanımına ilişkin politika hakkında fikirleri, tıp eğitimiyle tütün kullanımı ilişkisini ve tütün kullanım sıklığına ilişkin soruları ve Fagerstrom Nikotin Bağımlılık Ölçeğini içeren bir soru formu kullanıldı. İstatistiksel değerlendirmede tanımlayıcı istatistikler ve ki-kare testi kullanıldı, p <0,05 istatistiksel olarak önemli olarak kabul edildi.Bulgular:Katılımcıların yaş ortalaması 21,3±2,7 olup %51,3’ü erkekti. Herhangi bir tütün ürünü deneme oranı %59,5 idi. Tütün kullanım sıklığı birinci sınıfta %15,8, dördüncü sınıfta %35,0 ve altıncı sınıfta %33,3 olup (p<0,001) ortalama %27,0 idi. Dönem tekrarı yapanlarda tütün kullanım sıklığı daha yüksek bulundu (p=0,001). Sigaraya başlama yaş ortalaması 17,7±3.19 olup dördüncü ve altıncı sınıf öğrencilerinin %56,0’sı sigaraya üniversitede başlamıştı. Aktif içicilerin günlük ortalama sigara tüketimi 10,1± 8,9 adetti. Sigaraya başlamada etkili olan faktörler sosyal çevre %38,9, merak %34,2 ve tıp fakültesi eğitimi ile ilgili sorunlar %20,1 idi. Öğrencilerin %53,5’i tütün bırakmaya yönelik sağlık hizmetlerinin nerede verildiğini ve %59,1’i sigara bıraktırma ilaçlarını bilmemekte idi. Fagerström nikotin bağımlılık ölçeği puan ortalaması 3,42±2,98 olup en yüksek ortalama 4,64±3,08 ile altıncı sınıftaydı.Sonuç: Mezun olan üç kişiden biri sigara kullanmaktadır. Öğrencilerin yaklaşık yarısı tütün kullanmaya tıp fakültesinde başlamıştır. Tütün kullanımı ve sağlıklı yaşam davranışları bakımından tıp eğitim müfredatı ve politikalarının gözden geçirilmesini önermekteyiz.