Bu çalışmada insan kaynakları yönetimi alanının entelektüel yapısı araştırılarak, alanın gelişimine katkı sağlayacak yeni teorik temeller ve araştırma eğilimleri önerilmiştir. Araştırmada içerik analizinden faydalanılmış ve boylamsal bir analiz gerçekleştirilmiştir. Bulgular, 1990’lı yıllarda sosyoloji temelli örgüt teorilerinin alanı daha fazla etkilediğini göstermektedir. 2000’li yıllarda alandaki hâkim teoriler ekonomi disiplininden insan sermayesi teorisi, sosyoloji disiplininden sosyal değişim teorisi ve stratejik yönetim disiplininden kaynaklara dayalı yaklaşım olarak tespit edilmiştir. 2010’lu yıllarda ise ekonomi disiplininden insan sermayesi teorisi, sosyoloji disiplininden sosyal sermaye teorisi ve stratejik yönetim disiplininden kaynaklara dayalı yaklaşımın alanda yaygın etkileri olduğu bulunmuştur. Son olarak stratejik insan kaynakları yönetimi, çıktılar (outcomes) ve insan kaynakları uygulamaları 1990’lı yıllardan günümüze alana en fazla hakim olan araştırma trendleri olarak tespit edilmiştir. Ancak bağlama (context) yönelik araştırmaların ise diğer araştırma trendlerine göre alandaki etkisinin sınırlı olduğu bulgusuna ulaşılmıştır. Sonuç olarak insan kaynakları yönetimi alanına katkı sağlamak isteyen gelecekteki araştırmaların firmanın büyüme teorisi, Avusturyan ekonomi okulu, uygulama olarak strateji çalışmaları ve yeni kurumsal ekonomilerden yararlanabileceği ifade edilebilir. Ayrıca alanın gelecekte yönelebileceği araştırma trendlerinin, endüstri 4.0, e-HRM ve yapay zeka çalışmalarının insan kaynakları yönetimi üzerindeki etkileri olacağı belirtilebilir.