Sağlık hizmetlerinin sunumu ve finansmanı sağlık sektörünün en önemli problemlerinden birini teşkil etmektedir. İskandinav ülkeleri gibi bazı ülkeler hem finansmanı hem de hizmet sunumu devlet eliyle yaparken, Almanya, Fransa, Japonya ve Kanada gibi bazı ülkelerde hizmetler hem özel hem devlet tarafından sunulmakta sunulan bu hizmetlerin finansmanı vergi gelirleri ve primlerle karşılanmaktadır. Amerika Birleşik Devletleri’nde ise özel sektörün sunduğu hizmetler ya özel sigortalar ya da cepten harcamalar şeklinde sağlanmaktadır. Sağlık hizmetleri yüksek profesyonellik içeren ve yüksek maliyetler içeren hizmetlerdir. Bu yüksek maliyetlerin finansmanının nasıl sağlanacağı bir tartışma konusu olarak karşımıza çıkmaktadır. Sağlık hizmetleri finansmanının bir diğer tartışmalı olan konusu ise ödeme yöntemlerinin ne şekilde olacağıdır. Sağlık hizmetlerinde verilen hizmetin karmaşıklığı ödeme işlemlerinin de karmaşık hale gelmesinin başlıca nedenlerinden biridir. Ülkeler kısıtlı kaynaklarını sağlık hizmetleri için harcarken mümkün olan en kaliteli ve hakkaniyete uygun hizmetlere ulaşmak ve optimal verimliliği sağlamak için farklı ödeme yöntemşileri arayışlarına girmişlerdir. Diagnosis releated group (DRG) bu amaçla ortaya çıkarılan bir sınıflandırma ya da puanlandırma yöntemidir. Dünyada 20'den fazla ülke halen DRG tabanlı sistemler geliştirmekte ve ödeme yöntemi olarak kullanmaktadır. Türkiye’de ise Teşhis ilişkili gruplar (TİG) adıyla kullanıma başlanmış kamu hastanelerinin alacaklarının %10 luk kısmı TİG doğrultusunda yapılmaya devam etmektedir. Biz bu çalışmamızda Türkiye’de ve dünyada TİG uygulamaları ile ilgili değerlendirmeler yaparak uygulamanın pozitif ve negatif yönlerini ortaya koymayı planladık.