20. yüzyıl, bestecileri geleneksel kurallardan vazgeçiren bir yüzyıl olmuştur.  Tonal düzenin getirdiği kurallara karşı çıkan pek çok akım, yeni denemelere  girişen besteciler, çağa damgasını vurmuştur. Viyanalı müzik kuramcısı Heinrich  Schenker’in (1868–1935) bu kadar yeni akımın içinde tonaliteye sadık kalan  ve tüm analizini tonik akoru ve onun açılımları üzerine kurgulaması, ister  istemez oldukça dikkat çekicidir. Bu makale, Schenker analizini, genel başlıklar  altında inceleme amacıyla gerçekleştirilmiştir. Schenker’in kariyeri boyunca  geliştirdiği fikirler ana hatlarıyla anlatılmaya çalışılmış, Schenker analizi genel  kavramlar, armonik yapı, melodik kavramlar ve grafik notasyon, başlıkları  altında örneklerle incelenmiştir. İlgili kaynaklara, bilimsel araştırmalara,  analizlere, literatür taraması yoluyla ulaşılmıştır. Eser analizi yapılmamış, tekniği  anlatabilmek için literatürden seçilmiş örnekler kullanılmıştır. 20. yüzyılda  ortaya çıkan yeni analiz yöntemlerinin birkaçına genel olarak değinilmiş, ancak  tüm bu yöntemlerin başlı başına başka bir araştırma konusu olması nedeniyle  detaylandırılmamıştır. Schenker analizi hakkında Türkçe kaynakların sınırlı  sayıda olması nedeniyle bu makale literatür eksikliğini bir nebze gidermeyi ve  Schenker analizi hakkında genel bir fikir vermeyi amaçlamaktadır.