1912’den itibaren Güney Sırbistan olarak adlandırılan Kosova, Makedonya ve Sancak’ı elinde tutan Sırbistan ile Osmanlı Devleti arasında, Balkan Savaşları sonrasında 14 Mart 1914’te İstanbul’da bir barış antlaşması imzalanmıştır. Bu barış antlaşmasıyla Sırbistan’da yaşayan Müslümanların hakları güvence altına alınsa da, 28 Temmuz 1914’te I. Dünya Savaşı’nın patlak vermesi üzerine 1 Kasım 1914’te Osmanlı Devleti ile Sırbistan arasındaki ilişkiler kesilmiştir. 11 Kasım 1914’te Osmanlı Devleti’nin de savaşa dâhil olmasıyla Sırbistan ve Osmanlı Devleti, iki ayrı düşman kampta yer almışlardır. Dolayısıyla Sırbistan, ülkesindeki Müslümanlara karşı angarya yükleme, askere alma ve emlâka el koyma şeklinde uygulamalara başlamış ve bu konular Müslümanların şikâyetlerine ve başkaldırmalarına neden olmuştur.