Tarihi binalar özgün mimari özellikleri ile yapısal performanslarını genellikle doğal etkiler ve insan kaynaklı müdahaleler sonucunda yitirmektedir. Korunmalarını gerektiren değerleri ise, meydana gelen hasar ve değişimlere rağmen büyük oranda sürdürülmektedir. Yapısal davranış bağlamında karşılaştırıldığında yığma sistem, çağdaş inşa sistemlerinden çok daha karmaşıktır. Taşıyıcı sistemi etkileyen müdahale ve hasarlar söz konusu olduğunda ise yığma yapıların reaksiyonları bazen öngörülemez olmaktadır. 16. yüzyılın ikinci yarısına tarihlenen Sinan Paşa Külliyesi tipik Osmanlı Dönemi özellikleri taşımaktadır. Külliyeden günümüze ulaşan yapılardan tabhane ve imarete zamanla değişen mekansal ihtiyaçları karşılamak üzere müdahale ve eklentiler yapılmış,  bu durum ciddi yapısal hasarlara sebep olmuştur. Çalışma kapsamında külliyenin imaret bölümü ele alınmış, insan kaynaklı müdahale ve eklentilerin yapısal performansa etkileri hedef yapının müdahale öncesi durumunu temsil eden sayısal model kullanılarak gerçekleştirilen analizlerle ortaya konmuştur. Örneklenen yapının herhangi bir müdahaleye maruz kalmaması halinde deprem etkisi ve diğer yüklere karşı oldukça dayanıklı olacakken, müdahale ve hasarlardan dolayı düşük kuvvetteki sismik hareketlerde dahi göçme riski ile karşı karşıya kalabileceği görülmüştür.