Gıda güvencesizliği çağımızın en önemli sorunlarından biridir. Öyle ki dünyada yaşayan 7 insandan 1’i açtır. Daha da kötüsü, gıda üretiminin yeterli olmasına karşılık açlığın yıldan yıla azalmamasıdır. Bunun başlıca nedeni gıda üretimindeki ve tüketimindeki bölgesel farklılıktır. Gelirden aldığı pay daha düşük olduğu için global güneyde açlık daha yaygındır. Fiyat dalgalanmaları ile aç insan sayısı arasında gerçekçi bir ilişki kurulması zordur. Yüksek fiyat kısa vadede yoksulların gıdaya ulaşmasını engellese bile uzun vadede sürdürülebilir çiftçiliğin ve gıda güvencesinin başlıca aracıdır. Açlığın çözümü için önerilen batı yaklaşımı, gıda adaleti, gıda egemenliği, bölgesel oluşum, gıda yardımı gibi yaklaşımların olumlu ve olumsuz yanları vardır. Bu nedenle, bölge, nüfus ve zaman bağlamında yaygın üretim odaklı yeni bir yaklaşım gereklidir.