Bu çalışma 2006 yılındaki Lübnan Savaşı sırasında şekillenen, caydırıcı model olarak uygulanan ve daha sonra geniş ölçüde benimsenen Dahiya Doktrinini anlamayı, sınırlarını belirlemeyi ve açıklamayı amaçlamaktadır. Bu çerçevede çalışma, örgütlerin altyapısına ve onların sivil unsurlarına zarar vermek ve onların davranışlarını değiştirmeye zorlamak üzerine kurulu doktrin bağlamında İsrail’in caydırıcılık adına beklentisini ele almaktadır. Lübnan’da Hizbullah’a karşı oluşturulan bu caydırıcılık modelinin gelecekte İsrail’in güvenlik politikasına uygulanıp uygulanamayacağını sorgulamaktadır. Çalışma, İsrail’in Dahiya Doktrini deneyimini kendi güvenlik beklentisi ve Hizbullah ile Hamas tarafından ortaya konan tehdit bağlamında incelemekte ve açıklamaktadır. Analiz çerçevesi, İsrail’in sahadaki amaçlarının ve uygulamalarının bir sonucu olan Dahiya doktrinini teorik/kavramsal bir yapı üzerine oturan bir doktrinden ziyade bir askeri davranış olarak açıklamayı hedeflemektedir.