Entelektüel sermaye; bir örgütün soyut varlıklarını harekete geçirerek, ona uzun dönemli yaşam kaynağı sağlayan ve bilânçolarında görünmeyen varlıklar olarak tanımlanan, bilgiye dayalı yeni bir sermaye türüdür. Örgütün aldığı patentler ve ticari markalar, örgütün itibarı, müşteri bağlılığı gibi unsurlar soyut, diğer bir deyişle bilgi varlıkları olarak gösterilmekte ve bu tür sermayenin temelini teşkil etmektedir. Bu varlıklar, entelektüel sermayeyi üç temel bileşene ayırmaktadır. Bunlardan ilki; insan sermayesidir ve örgüt çalışanının geçmiş tecrübelerine, iş yapma becerilerine atıfta bulunmaktadır. İkincisi olan, yapısal sermaye örgütün kültürü ve yapısı içerisine yerleşmiş iş yapma alışkanlığını ve profesyonelliğini içermektedir. Üçüncüsü ise ilişkisel veya sosyal sermayedir ve entelektüel sermayenin en önemli bileşendir. Bu sermaye türü, örgütün çevresinde birlikte iş yaptığı diğer örgütlerle olan bağlantısına dayanmaktadır. Sosyal bir ağ, bu düzenek içerisinde bulunan üyelerin bağlarına dayalı oluşturdukları kapasite kullanımı demektir. Bu ağ düzeneği içerisinde aktörler, örgütün kendisi veya birimler etkin rol alabilmektedir. Bu çalışma; küresel krizden etkilenen fi rmalara, krizden çıkış yolu olarak sosyal sermayeyi kullanma kapasitesinin nasıl artırılabileceğine yönelik ipuçları ve öneriler sunmaktadır. Bu nedenle araştırmada, alternatif bir yaklaşım yolu olarak fi rmaların krizden çıkabilmeleri için sosyal ağ düzeneklerini nasıl yapılandırmaları, ilişkisel sermayelerini nasıl ve ne şekilde harekete geçirmeleri gerektiği, temel sorunsal olarak saptanmıştır.