Taş, geçmişten günümüze gerek yapılarda gerekse plastik eserlerde en çok kullanılan malzemeler arasında yer almaktadır. Hem renk ve doku olarak çeşitliliği hem de yapısı, dayanımı ve şekil verme özellikleri göz önüne alındığında oldukça farklı türde taşın, pek çok farklı kullanım gördüğü su götürmez bir gerçektir. Taşın kullanımını etkileyen bu fiziksel özellikler aynı zamanda taşın zamana karşı dayanımını da büyük oranda etkilemektedir. Bu nedenledir ki kültürel mirasın korunması alanında, üzerinde en çok çalışılan konulardan birisi de antikitede kullanılan taş malzemelerin korunması ve onarımı olmuştur. Bu çalışmada üzerinde durulan biyolojik iyileştirme konusu ise, genel olarak, zararlı ve aşındırıcı bileşiklerin canlı organizmalar aracılığı ile ortamdan uzaklaştırması işlemini tanımlamakta, bir başka deyişle mikroorganizma metabolizmaları kullanılarak taş üzerindeki kirlilik ürünlerinin temizlenmesi ve mikroorganizma uygulanan bünyenin sağlamlaştırılması ile ilgili yöntemleri ele almaktadır. Makalede, taş malzemenin yapısında en çok görülen bozulma ürünleri ve sebeplerin yanı sıra; bu tür oluşumların tedavisinde en çok kullanılan koruma uygulamaları ile bu uygulamalara alternatif bir yöntem olarak biyolojik iyileştirme konusunun da değerlendirilmesi amaçlanmıştır.