The income inequality evident today has reached ethically unwarranted levels. In the Old and New Testament the Bible teaches us that disparity in wealth ought to meet the norms of justice and equity. Differences in income must be proportional to differences in the workers’performance and the responsibilities they assume. Employers and trade unions have the duty to ensure that these boundaries are respected. The government’s obligation is to take measures against the abuse of power monopolies, but it does not have to pursue income equality as such. Finally, where greed still rules society, Christians have the task to model a different life. In die hedendaagse samelewing kan aansienlike inkomsteverskille nie eties verantwoordword nie. In sowel die Ou as Nuwe Testament leer die Bybel ons dat verskille in inkomste aan die norm van regverdigheid en billikheid moet voldoen. Inkomsteverskille moet in ’n sinvolle verhouding tot die verskil in prestasie en verantwoordelikheid staan. Werkgewers en vakbonde moet in hierdie opsig die nodige grense in stand hou. Die owerheid kan maatreëls instel teen die wanpraktyke van magsmonopolieë, maar nie teen inkomste-ongelykhede as sulks nie. Wanneer hebsug die botoon in ’n samelewing voer, is dit die taak van Christene om’n eie lewenstyl te handhaaf. In de hedendaagse maatschappij zijn de inkomensverschillen groter dan ethisch verantwoord is. Het Oude en Nieuwe Testament van de Bijbel leren dat financiële verhoudingen moeten voldoen aan de normen van rechtvaardigheid en billijkheid. Inkomensverschillen moeten in redelijke verhouding staan tot het verschil in prestatie en verantwoordelijkheid. Werkgevers en vakorganisaties moeten hier de verantwoorde grenzen bewaken. De overheid neemt maatregelen tegen misbruik van machtsmonopolies ten eigen bate, maar voor haar is nivellering niet een doel op zich. En als in de maatschappij de hebzucht nog de boventoon voert, is het de taak van christenen hier een eigen stijl te vertonen.