لپتوسپیروزیس یک عفونت حاد سیستمک و سپتیسمیک است که در سالیان اخیر در مناطقی از ایران بویژه استانهای شمالی شیوع داشته است. در این بیماری تشخیص سریع مرحله حیاتی برای درمان و کنترل بیماری است. در این تحقیق کارائی روشPCR برای تشخیص سرووارهای موجود در ایران بررسی شد. تمام سرووارهای پاتوژن گزارش شده چون لپتوسپیرا کانیکولا, لپتوسپیرا پومونا, لپتوسپیرا گریپوتیفوزا, لپتوسپیرا ایکتروهموراژیه و لپتوسپیرا سجروهارجو که هم اکنون برای تست آگلوتیناسیون میکروسکوپی لپتوسپیرا(LMAT) در ایران استفاده می شود, در این مطالعه بررسی شد. همچنین سویه های مرجع استاندارد از ATCC آمریکا تهیه و در کنار سایر سویه های موجود بررسی شد. DNAبروش رسوب با فنل-کلروفرم-ایزوآمیل الکل تهیه شد. بعد از بهینه سازی, حساسیت روش تا حد 1 فمتوگرم معادل DNA یک لپتوسپیرا بود. تمام سویه های لپتوسپیرای مورد مطالعه از جمله لپتوسپیرا بایفلکسا غیرپاتوژن قطعه 285 بازی مورد انتظار را تولید می نمودند. آنالیز با آنزیم محدود کننده Mbo I صحت قطعه را تأئید کرد. در مورد لپتوسپیرا بایفلکسا الگوی الکتروفورزPCR کاملاً متفاوت از سایرین بود. این سیستم PCR در هیچکدام از سایر باکتری های مورد مطالعه باندی ایجاد ننمود. وجود DNA لپتوسپیرا در تمام نمونه های سرم مثبت )با (LMAT با این روش نشان داده شد. در حالی که نمونه های سرم منفی باندی نشان نمیدادند.