Co oznacza „finansowy” w rachunkowości? Rachunkowość ma ścisły związek z językiem, co przejawia się zarówno w tym, że do opisu zjawisk i zdarzeń, oprócz liczb, wykorzystuje ona język naturalny, jak również w tym, że sama bywa określana mianem „języka biznesu”. Celem artykułu jest identyfikacja i objaśnienie znaczeń przymiotnika „finanso- wy” w rachunkowości. Dla realizacji celu przyjęto metodę analizy jakościowej, obejmującej gromadzenie i kodowanie materiałów źródłowych, opracowanie korpusów językowych (polsko- i anglojęzycznego), analizę opisową i porównawczą, interpretację i objaśnianie. W artykule przyjęto perspektywę semiotyczną, w której ramach przeanalizowano aspekt semantyczny (sens i znaczenie) i syntaktyczny (logika i spójność). Wwyniku przeprowadzonych badań ustalono, że przymiotnik „finansowy” ma wiele znaczeń w rachun- kowości, które zależą od kontekstu, a mianowicie, może odnosić się do „finansów” (1), dotyczyć źródeł finansowania działalności (2), wiązać się ze sprawozdaniem finansowym (3), lub określać kategorie opozycyjne semantycznie względem kategorii „niefinansowych” (4), „zarządczych” (5), majątkowych” (6), „rzeczowych” (7), „niematerialnych” (8), „operacyjnych” (9) lub „inwestycyjnych” (10).